Leczenie niedokrwistości

Chanarin i England (1972) opisali 4 przypadki nieskutecznego leczenia niedokrwistości megaloblastycznej u chorych, otrzymujących jednocześnie kotrimoksazol. U jednego chorego, któremu podawano 320 ug trimetoprimu i 1,6 g sulfametoksazolu dziennie przez l rok, zaburzenia w metabolizmie kwasu foliowego trwały przez prawie cały okres leczenia (Jewkes i wsp., 1970). Kwas foliowy (100 (Ag/24 h) był nieskuteczny, natomiast kwas folinowy (6 (Ag/24 h) przywrócił erytropoezę normoblastyczną i spowodował znikanie ze szpiku olbrzymich metamielocytów, co dodatkowo jest przekonującym dowodem na punkt uchwytu leku. Mimo to Jenkins i wsp. (1970) stwierdzili przejściowe wczesne zmniejszenie stężenia kwasu foliowego u 10 chorych w podeszłym wieku z przewlekłym zapaleniem oskrzeli; nie wykazywali oni większych zaburzeń krwiotworzenia z wyjątkiem 2 chorych, którzy byli niedożywieni. Podanie kwasu folinowego spowodowało przywrócenie stanu prawidłowego. Steyens (1974) dokonał przeglądu doniesień o zaburzeniach krwiotworzenia spowodowanych przez kotrimoksazol i opisał przejściową hipoplazję układu czerwonokrwinkowego u chorej, leczonej kotrimoksazolem przez 16 miesięcy; leczenie opanowało nie dającą się uprzednio wyleczyć biegunkę, związaną z chorobą Crohna. Zmiany nie dotyczyły układu białokrwinkowego. Chora otrzymała kilka przetoczeń krwi, a po 6 miesiącach po odstawieniu leku zmiany ustąpiły całkowicie.

Zmniejszenie liczby bakterii

Zmniejszenie liczby bakterii mogło zależeć od działania sulfasalazyny. Wykazano również, że sulfasalazyna koryguje zaburzenia gospodarki sodowej i wodnej chorego jelita. Harris i wsp. (1972) oraz Gould (1975) uważają, że mechanizm tego działania polega na hamowaniu przez kwas 5-aminosalicylowy aktywności prostaglandyn, a sulfapirydyna jest przede wszystkim jego prekursorem, ułatwiającym dotarcie do jelita. Za hipotezą tą przemawiają wyniki badań Azad Khana i wsp. (1977), którzy stwierdzili, że zarówno sulfasalazyna, jak i kwas 5-aminosalicylowy podane we wlewie do-odbytniczym powodują wyraźną poprawę stanu chorego, natomiast wlew sulfapirydyny jej nie powoduje. Cowan i wsp. (1977) wykazali, że dla osiągnięcia skutku leczniczego metabolity sulfasalazyny muszą dotrzeć do światła zmienionego odcinka jelita. Niepożądane działania sulfasalazyny nie różnią się od działań innych sulfonamidów, nie wykluczając rzadkich reakcji, jak włókniejące zapalenie pęcherzyków płucnych i zespół Lyella. Das i wsp. (1973) stwierdzili, że spośród 28 chorych, u których obserwowano toksyczne działania leku, większość otrzymywała ponad 4 g leku dziennie, a występujące objawy można było wiązać przede wszystkim z dużym stężeniem sulfapirydyny w osoczu. Stężenie innych metabolitów nie miało istotnego znaczenia.

Metamina

Katul i Frank (1979) dokonali przeglądu historii tych związków, wśród których sama metenamina przez wiele lat była jedynym lekiem zdolnym do zabicia bakterii w moczu. Metenamina nie działa perse, lecz w środowisku kwaśnym ulega powolnemu rozkładowi z wydzieleniem formaldehydu, na który wrażliwe są wszystkie drobnoustroje. Zapach potu jest częściowo powodowany przez działanie bakterii znajdujących się na skórze; metenamina, która wchodzi w skład niektórych dezodorantów, w zetknięciu z kwaśnym potem uwalnia formaldehyd, który hamuje wzrost bakterii i zmniejsza pocenie się (prawdopodobnie przez zaczopowanie ujść gruczołów potowych przez keratynę) na tyle, że ma zastosowanie miejscowe w leczeniu nadmiernej potliwości (Cullen, 1975). Metenamina jest wchłaniana z jelit i wydzielana głównie z moczem w formie nie zmienionej. Kwaśny sok żołądkowy powoduje uwolnienie formaldehydu, jeżeli lek nie jest podawany w postaci drażetek jelitowych. Musher i Griffith (1974) potwierdzili wcześniejsze obserwacje, że uwalnianie formaldehydu w moczu zależy od pH; jest ono największe przy pH 5,5, ale przy pH 7,0 w ogóle nie występuje. Uwalnianie jest stosunkowo powolne; w badaniach in vitro w układzie symulującym hydrokinetyczne warunki panujące w pęcherzu moczowym wykazano, że skuteczne stężenie formaldehydu przy stosowaniu przeciętnych dawek można osiągnąć wówczas, gdy pH moczu jest mniejsze od 5,8.

Pirymetamina

Związek ten jest stosowany głównie jako lek przeciwzimniczy, ale z powodzeniem był również stosowany w leczeniu leiszmaniozy i toksoplazmozy. W skutecznych dawkach przeciwpasożytniczych lek ten działa silniej niż trimetoprim na reduktazę dihydrofolianu ssaków i w czasie leczenia obserwuje się częściej niedobór kwasu foliowego. Depresja układu krwiotwórczego ustępuje po odstawieniu leku, podawanie zaś kwasu folinowego zapobiega jej wystąpieniu w czasie leczenia. Pirymetamina była stosowana ze względu na antagonizm do kwasu foliowego w leczeniu białaczki; leczenie było skuteczne, natomiast ocena działań niepożądanych nie była jednolita (Hamers i wsp., 1974). Lek powoduje, że normalne komórki macierzyste opuszczają szpik i włączają się do cyklu rozmnażania, co niweczy uprzywilejowaną sytuację prawidłowych komórek w przypadku ekspozycji na leki przeciwnowotworowe; tak więc pirymetaminy (i tak samo trimetoprimu) nie należy stosować w chemioterapii nowotworów (Price i Bondy, 1973). Nie jest niespodzianką, że u chorych, leczonych lekami cytotoksycznymi, jednoczesne zastosowanie pirymetaminy z innych powodów (np. w leczeniu toksoplazmozy lub w zapobieganiu zimnicy) prowadzi do synergicznego depresyjnego działania na szpik. Stosowanie sulfonamidu z pirymetaminą jest obecnie postępowaniem z wyboru w leczeniu toksoplazmozy u ludzi.

Dystrybucja trimoteprynu

Objętość dystrybucji trimetoprimu jest większa, niż całkowitej wody ustrojowej, co wskazuje na gromadzenie związku poza krążeniem, podczas gdy w przypadku sulfametoksazolu objętość ta wynosi ok. 20% wody ustrojowej (objętość odpowiadająca płynowi międzykomórkowemu, Focole, 1973). Dzięki tym różnicom w dystrybucji stosunek sulfametoksazolu do trimetoprimu w osoczu wynosi 20 : l, podczas gdy w podawanej mieszance — 5:1. Jeśli ognisko zakażenia jest umiejscowione w obszarze dystrybucji trimetoprimu, lecz poza obszarem dystrybucji sulfonamidu, to fakt ten musi się odbijać na natężeniu synergizmu między oboma składnikami. Dalszego dowodu zróżnicowanej dystrybucji dostarczyli Reid i wsp. (1975), którzy wykazali, że stężenia trimetoprimu w surowicy matki i płodu oraz w płynie owodniowym są podobne, lecz stężenia sulfametoksazolu są mniejsze w surowicy płodu niż w surowicy matki, a jeszcze mniejsze w płynie owodniowym. Na małą dostępność tkanek płodu dla sulfonamidu wskazuje zmniejszenie stosunku sulfonamidu do trimetoprimu ze 100 : l we krwi pępowinowej do 10 : l w wątrobie, 9 : l w łożysku i 5 : l w płucach. Właściwości fizykochemiczne trimetoprimu umożliwiają jego wydzielanie do wydzieliny gruczołu krokowego; jest dobrze rozpuszczalny w tłuszczach, jego pKa powoduje, że znaczna część cząsteczek w osoczu jest niezjonizowana i słabo wiąże się z białkami surowicy (Stamey i wsp., 1973). Dabhoiwala i wsp. (1976) oznaczali stężenie trimetoprimu i sulfametoksazolu w przemytych wycinkach gruczołu krokowego, usuniętego operacyjnie u chorych, którzy otrzymali jednorazowo dawkę 4 tab. 2-4 h przed operacją lub ukończyli konwencjonalne, tygodniowe leczenie ok. 9 h przed zabiegiem operacyjnym.

zdrowie zdrowie stylowa zdrowy sen dieta cwicz zdrowe oczy prawidlowe funkcjonowanie m 2 zdrowie stylowa m 2 odpowiednie poslanie higiena kosmetyki do kapieli sniadanie wazny kazdy poranek m 3 zdrowie stylowa m 3 depresja jesienna bielizna rower odpowiedni dobor roweru regularna jazda m 4 zdrowie stylowa m 4 bieganie bieganie dobre na wszystko stosowanie kosmetykow masaz odpowiednia technika masazu m 5 zdrowie stylowa m 5 masaz w zaciszu domowym jacuzzi jacuzzi relaksuje oprocz jacuzzi kapiele m 6 zdrowie stylowa m 6 kosmetyki przed kapiela kapiel na cellulit jak pozbyc sie cellulitu kosmetyki oprocz cwiczen cwiczenia i masaz m 7 zdrowie stylowa m 7 waga a cellulit cellulit a styl zycia zbawienny ruch dlaczego powstaje cellulit tryb pracy i odpoczynku m 8 zdrowie stylowa m 8 kontrolowanie powstawania cellulitu dlaczego warto z nim walczyc kontakt z lekarzem zagrozenia cellulitu skuteczny preparat m 9 zdrowie stylowa m 9 skuteczny suplement stosowanie suplementu najlepsze cwiczenia na cellulit plan treningowy odpowiednie cwiczenia m 10 zdrowie stylowa m 10 cellulit wrog kobiety swiadomosc kobiet badania pozbycie sie cellulitu polecane sporty m 11 zdrowie stylowa m 11 wykorzystywanie owocow pomaranczowa skorka kobiece hormony nadwaga cellulit a dieta m 12 zdrowie stylowa m 12 warzywa i owoce woda jako sprzymierzeniec opis cwiczen przydatne cwiczenia zestaw cwiczen m 13 zdrowie stylowa m 13 zabiegi zwalczajace cellulit inne zabiegi metoda lipolizy tabletki cellasene poprawa metabolizmu m 14 zdrowie stylowa m 14 sklad tabletki cellulit podczas ciazy wystapienie cellulitu pozostale sposoby tabletki w walce z cellulitem m 15 zdrowie stylowa m 15 nadwaga kobiet zadania suplementow cwiczenia na cellulit intensywnosc cwiczen cwiczenia hula hop m 16 zdrowie stylowa m 16 jak rozpoznac cellulit skuteczny masaz skuteczny kosmetyk wykorzystanie kosmetykow glowne rezultaty m 17 zdrowie stylowa m 17 spodenki antycellulitowe zdrowy tryb zycia funkcje spodenek sposob na cellulit zazywanie produktu m 18 zdrowie stylowa m 18 dawkowanie penicylina wchlanianie i wydalanie zapalenie nerwow obwodowych metronidazol m 19 zdrowie stylowa m 19 nitromidazole zastosowania kliniczne aktywnosc przeciwbakteryjna toksycznosc metronidazolu trwalosc penicyliny m 20 zdrowie stylowa m 20 stezenie penicyliny odpornosc szczepow stapylococcus aureus farmakokinetyka penicyliny neisseria gonorrhoeae m 21 zdrowie stylowa m 21 leczenie niedokrwistosci zmniejszenie liczby bakterii metamina pirymetamina dystrybucja trimoteprynu m 22 zdrowie stylowa m 22 kortimoksazol wydalanie metaniny zastosowanie lecznicze kwas oksolinowy odpornosc na metamine m 23 zdrowie stylowa m 23 toksycznosc metaniny cinoksacyna farmakokinetyka metaniny reakcje plucne toksycznosc nitrofurany m 24 zdrowie stylowa m 24 toksycznosc sulfonamidu zapalenie watroby zastosowanie sulfonamidow dzialanie na skore mafrenid m 25 zdrowie stylowa m 25 odczyny uczuleniowe sulfasalazyna wydalanie odpornosc na timetoprim pasazowanie m 26 zdrowie stylowa m 26 wchlanianie trimetoprimu badania w wielkiej brytanii odpornosc na sulfonamidy toksycznosc i dzialania niepozadane wydalanie trimetoprimu m 27 zdrowie stylowa m 27 definicja antybiotyku zwiazki syntetyczne pierwsze odkrycia prontosil antybiotyki m 28 zdrowie stylowa m 28 penicyliny perspektywy sulfonamidy dzialania sulfonamidow inne antybiotyki m 29 zdrowie stylowa m 29 modyfikacje lekow naturalnych pochodne dystrybucja sulfonamidow zastosowanie podstawowe zastosowanie kliniczne