Biomasa

                 Biomasa jest obecnie  najszerzej  wykorzystywanym odnawialnym źródłem energii, a jej korzenie sięgają początków ludzkości.  Zaliczamy  do niej zarówno odpady  z gospodarstw domowych , jak i pozostałości po przycinaniu zieleni. Występuje w różnej postaci, m.in. odpadki drewniane, trociny, kora, siano, słoma, darń, itp. Zaliczamy do niej całą istniejącą na Ziemi materię organiczną, wszelkiego rodzaju  substancje pochodzenia roślinnego ulegające biodegradacji. Mogą też nią być szeroko rozumiane odpady komunalne i poprzemysłowe. Racjonalne spalanie biomasy nie powoduje wzrostu ilości dwutlenku węgla i może być ekologicznie bezpiecznym i efektywnym sposobem pozyskiwania energii. Poszczególne grupy surowców biomasy są alternatywą dla węgla kamiennego, ropy naftowej, oleju napędowego czy tez gazów przemysłowych. Kłos jest wykorzystywany do wyrobu mąki, a  pozostała słoma jest  biomasą.

                 Biomasą potocznie nazywamy substancję organiczną powstającą w wyniku procesu fotosyntezy. Wielkość zasobów biomasy na danym terenie zależy od intensywności nasłonecznienia oraz jakości (czystości) gleby i wody. Biomasa jest niczym innym jak zakumulowaną w postaci roślin energią słoneczną. W Polsce możliwe jest uzyskanie około 10 ton biomasy z 1 ha użytków rolnych. Stanowi to równowartość 5 ton węgla kamiennego. W wyniku spalania biomasy, do atmosfery przedostaje się dwutlenek węgla, ale tylko w takiej ilości jaka została pochłonięta przez rośliny podczas wegetacji. Właściwość ta jest istotną zaletą biomasy jako paliwa gdyż jej spalanie nie zwiększa ogólnej emisji gazu cieplarnianego jakim jest dwutlenek węgla.


źródło: easygreen